00

AanZet! is één van de weinige kunstprijzen in ons land voor beginnende kunstenaars die naast een geldbedrag ook een werkperiode én een solotentoonstelling aanbiedt. Een pittige uitdaging en een goede opstap naar een carrière als beeldend kunstenaar.

Kunstopdracht
Daarnaast wordt één van de genomineerden door Saxion (hogescholen) uitgenodigd om in opdracht een kunstwerk voor de collectie van Saxion te maken.

Organisatie AanZet!
AanZet! werd sinds 2005 georganiseerd binnen het samenwerkingsverband AkkuH (Aktuele Kunst Hengelo), Kunstvereniging Diepenheim, Kunstenlab en Centrum Beeldende Kunst Gelderland.

Kunstvereniging Diepenheim organiseert AanZet! 2012.
De prijs wordt financieel mogelijk gemaakt door subsidies van de provincies Gelderland en Overijssel. De kunstopdracht word verleend door Saxion Hogeschool.

AanZet! is een samenwerkingsproject van Kunstvereniging Diepenheim, Galerie Münsterland, Künstlerdorf Schöppingen, Museum de Fundatie, Museum Henriette Polak, Rijksmuseum Twenthe, 21rozendaal, Cultuurwerkplaats R10 en Kunsthalle Münster.

Op vrijdag 20 april werd in Künstlerdorf Schöppingen bekend gemaakt dat Jan Mensn de AanZet!-prijs 2012 heeft gewonnen. De jury was over hem zeer lovend:'Zijn focus op de realiteit en haar weerspiegelingen in de (ir-|)realiteit van het world wide web hebben voor ons grote betekenis.' Jan Mensen ontving uit handen van Mat Meij, secretaris van het Cultuurfonds BNG de prijs van € 4.000,-

Johannes Langkamp ontving de Saxion Kunstopdracht. Zijn werk zal worden toegevoegd aan de collectie van Saxion.

Nieuw dit jaar was de uitreiking van de Twentse Courant Tubantia-prijs aan Sarah Bijlsma. Deze prijs werd toegekend door een publieksjury. Sarah Bijlsma ontving hem uit handen van Angelina Schoonewille, directeur/uitgever van deze krant.

Maria Gerdwilker, die exposeerde in Drawing Centre Diepenheim viel dit jaar helaas niet in de prijzen. Maar het juryrapport was over haar werk bijzonder lovend.

Juryrapport over Maria Gerdwilker:
De installatie van Maria Gerdwilker verraste de jury. Ze maakte een grote stap in de ontwikkeling van haar werk en heeft een sterke tentoonstelling gemaakt in het Drawing Centre van Kunstvereniging Diepenheim. In twee van elkaar gescheiden ruimtes weet ze met eenvoudige middelen een theatrale setting te maken, waarin ze ons bezoekers op speelse wijze uitnodigt deze mentaal te verenigen. In de eerste ruimte in Diepenheim plaatste ze een groot, wit plateau dat boven de grond lijkt te zweven. Uit acht rondingen scheen een mysterieus licht als spotlights voor een nog te komen verschijning. In de volgende ruimte wordt het duidelijk wat die verschijning zou kunnen inhouden. Acht sculpturen zijn hier analoog aan het denkbeeldige grid van het plateau geplaatst. Een sculptuur uit hout in de vorm van een ypsilon; een hoepel die op een dunne stok balanceert, een sculptuur uit gebogen hout, die als een soort artistieke salto van het plafond hangt ; een subtiel schilderijtje completeert de scenografie. Een borduur-op-nummer-werk van een tijger trok in het bijzonder de aandacht van de jury. In plaats van de nummers te volgen borduurde ze op kleur, waardoor de tijger subtiel transformeert in en een gestreept kleurenpalet. Opgebouwd uit eenvoudige materialen, deels gevonden, deels gemaakt, vormen ze samen figuren, potentiële protagonisten of props van het theaterstuk in de andere ruimte, dat misschien net voorbij is of juist elk moment kan gaan beginnen. Het minimalistische plateau roept een zekere spanning op van een vervlogen of te komen moment; samen met de figuren die ze leven lijkt te hebben ingeblazen, komen ze tot leven en vormen ze een theaterstuk of een circus in onze hoofden.