Fotograaf in Beeld: Rik Klein Gotink

– De kunst van het fotograferen –

Zijn naam zie je al jaren onder de haarscherpe foto’s van onze tentoonstellingen staan: Rik Klein Gotink. Maar wie is hij eigenlijk? Tijd om de man achter de camera eens in beeld te brengen. Voorafgaand aan de opening van Clouded Matter en FLASHFORWARD spraken we met hem over zijn werk en interessante opdrachten.

Fotograaf Rik Klein Gotink (57) reist al sinds 2008 minstens driemaal per jaar van zijn woonplaats Harderwijk naar Diepenheim, voor de tentoonstellingen van de Kunstvereniging. Hij is in dienst van het Rijksmuseum en heeft naast de Kunstvereniging diverse bekende opdrachtgevers zoals het Kröller-Müller Museum, het Frans Hals Museum en het Stedelijk Museum Amsterdam.

Op de ochtend voor de opening meldt hij zich tegen 11.00 uur in het Drawing Centre. Terwijl de zaalteksten worden klaargelegd, de microfoon voor de sprekers wordt getest en het tv-scherm een laatste kabeltje krijgt ingeplugd, zet Rik zijn statief op om ongestoord aan de slag te gaan. “Het Drawing Centre is voor mij qua exposities vaak wat eenvoudiger aangezien het veelal ‘platte tekeningen’ zijn. Het 3d werk daarentegen, of bijvoorbeeld de werken in het kabinet, daar kan ik qua foto’s weer net wat meer variatie in brengen”, vertelt hij.

Na het Drawing Centre volgt het hoofdgebouw. Binnen wordt de laatste hand gelegd aan de voorbereidingen, dus geniet Rik buiten nog even in de zon van een kopje koffie. Hij vertelt dat hij een technische opleiding heeft gevolgd, maar niet afgemaakt, en vervolgens naar de AKI (Academie voor Kunst en Industrie) ging met de gedachte kunstenaar te worden. Toch liep het iets anders en is hij nu professioneel fotograaf, met als specialisme cultureel erfgoed. Rik: “Eigenlijk komt in dit vak mijn interesse in kunst met mijn technische kennis perfect samen. Daar komt bij dat ik altijd in bijzondere omgevingen werk en dat maakt mijn beroep ook zo leuk.”

Het vastleggen van de uiteenlopende kunstwerken in het hoofdgebouw blijft telkens weer een uitdaging. “Het is vooral de architectuur van het gebouw, met zijn rondingen en hoeken, dat het mij soms wel wat lastig maakt”, geeft de fotograaf toe. Daarnaast zijn de seizoenen bepalend voor zijn foto’s: “Het gebouw heeft verschillende ramen waar het zonlicht door naar binnen valt, als er dan ineens een wolk voor de zon trekt, ja dan moet je soms geduld hebben, anders heb je te veel contrast. Maar ook de invloed van sneeuw, zoals bij de opening in februari, die weerkaatsing zorgde voor erg veel licht.”

Als fotograaf heeft Rik een stevig portfolio opgebouwd. Met bescheiden trots blikt hij terug op één van zijn recente opdrachten: het Bosch Research and Conservation Project. Hij maakte deel uit van het internationale onderzoeksteam voor het werk van de middeleeuwse schilder Jheronimus Bosch. “België, Duitsland, Portugal, Spanje, Italië en New York”, somt de specialist op, “de schilderijen van Bosch zijn verspreid over de hele wereld, dus we hebben een flinke reis gemaakt om ze te onderzoeken en documenteren.”

Een klus waar hij naar uit kijkt, vindt komende zomer plaats: een grondige restauratie van de Nachtwacht. Rik is één van de experts die in de glazen vitrine, voor het oog van het publiek, mee gaat werken aan het grootste onderzoeks- en restauratieproject uit de geschiedenis van het Amsterdamse Rijksmuseum.

Hoelang het project gaat duren is nog niet bekend. Maar 21 september staat in ieder geval al in zijn agenda geblokt, dan is hij weer in Diepenheim voor het vastleggen van de volgende tentoonstellingen in het Drawing Centre en het hoofdgebouw van Kunstvereniging Diepenheim.